پروانه سفید

درباره وبلاگ

دل من در دل شب خواب پروانه شدن می بیند!

آخرين مطالب

• داستان کوتاه

• از من به تو ای زندگی!

• شبی در راهروهای قطار:

•

• هنگام دعا

•

• گفت که با بال و پری، من پر و بالت ندهم!

• دیر است گالیا!

• مثلث عشق

• به مناسبت روز پزشک و به یاد قسمی که در اردیبهشت 85 خوردیم...

آرشيو

• آبان 1388

• مهر 1388

• شهریور 1388

• مرداد 1388

• تیر 1388

• اردیبهشت 1388

• فروردین 1388

• اسفند 1387

• بهمن 1387

• دی 1387

• آذر 1387

• آبان 1387

• مرداد 1387

• تیر 1387

• خرداد 1387

• اردیبهشت 1387

• بهمن 1386

• آبان 1386

• مهر 1386

• شهریور 1386

• مرداد 1386

موضوعات

• داستان

• شعر

• خاطره

• یادداشت

پيوند ها

• سکوت تاریکی

• جزیره عشق

• نگین

• فراز

• محکوم به تنهایی

• دریای پر از موج

• آزاده

• مهسا

• عروس آرزوهای من

• رایکا

• علی

• نیما-پ

• مانی

• نیما 2

• محمد

• ستاره

• سمانه

• آناهیتا

• آلفرد

• هلن

• عاطفه

• امیر

• کدبانوی دیجیتالی

• مریم

• آلبا

• کفشدوزک

• محمد.ش

• یادداشت های دانشجوی پزشکی

• چای سبز

• ratatoil

• نویسنده

• مانا

• دکوراسیون

• افشین یدالهی

• پژمان

• دکتر پرتقالی

• دکتر گمشده

• دکتر خوش قلب

• ساز خدا

• هر چه می خواهد دل تنگت بگو

• باقر

• عاقد

• یاسی

• رسول درستی

• من و خودم

• حمیدرضا

• شجاع

• شب سکوت بارون

• هنر فنگ شوئی

• آغاسی

• فرهنگسرا

• مولانا

• مجتبی فرخی

• سکوت

• قصه های خدا

• خورشید شب

• آشپز ایرانی

به مناسبت روز پزشک و به یاد قسمی که در اردیبهشت 85 خوردیم...

شاید حضورت آرامش درد ناتوانی باشد

شاید نگاهت امید برای نا امیدی باشد

شاید کلامت پاسخ سجده کسانی باشد که تا صبح برای شفای بیمارشان سر را بلند نکرده اند

آری...

شاید دردمندی به معجزه دستانت دخیل بسته باشد

نوشته شده در تاريخ یکشنبه 1 شهریور1388 توسط پروانه سفید |