به دنبال غزل ساده ائی می گردم تا در شاه بیت غزل عاشقیم باز خوانده شود
باز به دنبال آوارگی خواهم رفت
به دنبال کسی ساده خواهم رفت و غرورم را بی عبرت از سرانجام بی فرجام پیشین به پایش خواهم ریخت
باز خواهم گفت دوستت دارم و باز پی جواب خواهم رفت
و خیس گریه باز خواهم گشت
باز از پی رفتن هویتی رفته خواهم رفت
باز مزه زجر عشق را خواهم چشید و بی توجه به شبهای گریه پیشین سوالهای بی جواب را پاسخ خواهم گفت
آری باز دوست خواهم داشت
باز به عمق دریاها خواهم رفت
آری به وسعت آسمانها خواهم شد
باز در جواب التماس ساحره ائی سیب سرخم را خواهم بخشید و باز به بهانه پاکی عاشقان نزد خدا...گناه خواهم کرد
باز برای ستاره ام اسمی نو خواهم گذاشت
باز از آمدن بهار خواهم رنجید
باز با چرخش ماه دگرگون خواهم شد
باز رویاهایم را با اشکال ابرها خواهم ساخت
باز کلاغ ها را دوست خواهم داشت
و به عشوه پروانه ها دل خواهم بست
باز دوستت دارمی نو به قاصدک خواهم گفت
باز شیرینی زهر را مشتاقانه خواهم چشید و در وصفش شعری نو خواهم گفت
آری باز شاعر خواهم شد
باز خواهم گفت فراموشم مکن و باز فراموش خواهم شد
باز پیمانی تازه خواهم بست و باز برای حرمت آن ، او که آنرا شکست خواهم بخشید
باز نامردانه رنگ آبیه آسمان را از یاد خواهم برد و نام آبی را به قلب خود خواهم داد
باز طلوع خواهم کرد و غروب را تا نیامدنش از یاد خواهم برد
باز در جواب نگاه دروغین شیفته ائی صادقانه لبخند خواهم زد
باز آغاز خواهم کرد
تو....از تو آغاز خواهم کرد
در دل می شمارم. تا چند شکسته می خواهی مرا
اول می گویم دوستت دارم
دوم تو بگو دوستت دارم
سوم به دروغ نگاهم کن و اینگونه دیوانه ام کن
چهارم با دیگری زجرم بده
پنجم بر دردهای بی انتهایم بخند
ششم اعتراف به آغاز دروغت کن
هفتم فراموشم کن
هشتم دوباره آغاز خواهم کرد.

هی تو....اول من می گویم : دوستت دارم